Moeder van een puber 

12, kind, puber, middelbare school.

Verkering, spelen, knuffelen, idool.

Geen grote zorgen.

Niet druk maken over morgen.

Appen, gamen, huiswerk maken.

Dates, verliefd zijn, over anderen waken.

Stoer, lief, groot en ook klein.

Wat ben ik trots om jouw mama te zijn.

Voor jou ❤️

 

 

Geluk

Gelukkig zijn met wat je hebt.

Als je je dat beseft.

Geeft je dat een fijn gevoel.

Snap je wat ik bedoel?

En voel jij dat nog wel?

Of is dat wat te snel?

Een fijn gezin, een mooi en warm huis, een leuke baan en lieve mensen die er voor je zijn.

Toch dat gevoel van geluk, oh wat is dat fijn.

Maar als je dat even niet zo ziet.

Omdat je bezig bent met het verwerken van je verdriet.

Weet dan, die tijd komt wel weer.

Al doet het nu nog zo zeer.

Ineens is het daar en maakt je verward.

Geluk, in jouw prachtige hart. 

❤️

 

Dank je wel

Normen en waarden, boos, verdrietig.

Donker, licht, ruzie, nietig.

Emoties, omhoog, omlaag.

Soms goed, soms vaag.

Niets zeggen, laten.

Straks weer, gaan we praten.

Ik weet waarom ik me zo voel.

Begrijp jij wat ik bedoel?

Dank je wel dat je er bent voor mij.

Samen lukt het ons wel, zij aan zij.

Voor jou ❤️

 

Één van onze generatie

Die ziekte, slopend, zwaar.

Jij, vechtend, kwaad, maar.

Uitbehandeld, op, klaar.

Na ooms, tantes, mijn papa, nu jij.

Één van onze generatie, zij, mij.

En ook hij, wij.

Zo oneerlijk, zo hard, zo verdrietig.

Tranen, foto's, herinneringen, vreselijk nietig.

Wij nemen afscheid van jou.

Weet je dat ik van je hou?

Een laatste woord, een afscheid, vol verdriet.

We blijven over je praten, we vergeten je niet.

Goede reis, dappere jij.

Kom je nog eens langs als vlinder? xx van mij.

voor K 🦋

 

Als het even niet gaat.

In mijn eigen wereld, teruggetrokken en stil.

Met duizenden gedachten, dit is niet wat ik wil.

Maar soms wel even de realiteit. 

Dan ben ik even kwijt.

Ik praat hardop tegen niemand, niemand zegt iets terug.

Een beetje nors, een beetje stug.

Een beetje verdrietig, een beetje boos.

Dat is omdat ik daarvoor koos.

Weet dat ik binnenkort wel weer praat.

Als je me nu maar even laat.

Als het even niet gaat.

 

Nog maar een kind

Groter dan mama, stoer en cool.

Zware stem, grote mond, maar ook een jongen met gevoel.

Naar school, huiswerk maken, opletten in de klas.

Gamen, voetballen, lopen met een grote pas.

Hoofdpijn, overgeven, naar huis komen.

In bed liggen, koud, koortsdromen.

Slapen, geen trek, ziek zijn.

Onder een dekentje, op de bank, pijn.

Zorgen voor jou, dat is wat ons verbindt. 

Groter dan mama, maar nog maar een kind.

Beterschap lieverd 😘

 

Leven zonder jou

Nieuwe plannen maken

Feestjes, vakanties, weekendjes weg.

Door leven, mijlpalen, belangrijke zaken.

Lachen, leven, geluk en soms pech.

Schuldgevoel, een traan, verdriet.

Zonder jou, niets aan.

Sinds jij ons verliet.

Toch weer kracht om door te gaan. 

Jij wil niet dat wij blijven hangen.

En ons in een hoekje verstoppen.

Jij zou van ons verlangen.

Dat we weer ontpoppen.

Van rups naar vlinder, vleugels wijd.

Fladderen, voelen, leven.

We zien jou nog, die ster, je bent niet kwijt.

Je waakt over ons, hebt vele herinneringen te geven.

Lieve papa, je bent weg, maar niet vergeten.

In ons hart, in ons hoofd.

Dat zul jij wel weten.

Omdat jij altijd in ons hebt geloofd.

Liefs, jouw meisjes ❣️

 

Iemand missen

Als je iemand mist, doet dat pijn. 

Zo erg, dat je bij diegene wilt zijn.

Het gevoel ebt ook wel weer weg.

Maar soms duurt het wat langer, dat is wat ik je zeg.

Toch zet je de knop om en ga je door met je leven.

Maar de herinneringen blijven voor altijd kleven.

Jij bent deel van hem, zijn humor is die van jou.

Jouw trekjes zijn zijn trekjes, trots als een pauw.

Dat je zoveel op hem lijkt.

En als niemand kijkt.

Laat je nog een traan.

En die laat je gewoon gaan.

Want iemand missen doet pijn.

En dat mag er ook gewoon zijn. 

 

Druk 

In mijn hoofd is het druk en vol.

Ze maken me moe en dol.

Mijn gedachten. Ze gaan razend rond.

Een grote brij, een grote klont.

Want ik moet heel veel. 

Soms grijpt het me naar de keel.

Vrouw en mama zijn, het huishouden, werken.

Het gaat even buiten de perken.

Stap voor stap, voet voor voet.

Alles mag, niks dat moet.

Morgen is ook een dag.

Tijd dat ik dat zag.

Je doet het goed, je kunt dit wel.

Op het gemakje, niet te snel. 

Ademhalen, doorgaan.

Rennen, stilstaan. 

Zitten, genieten, hoofd naar de zon.

Maak maar af waar je mee begon.

Drankje, lezen, dutje doen. 

Je hoeft niet aan alles te voldoen.

Ik ben goed, zoals ik ben.

Even rustig, lekker zen.

Met mijn goede eigenschappen en mijn gebreken.

Dat is al die tijd genoeg gebleken.